gün/(v)ah!!!!..

Kibrin efsunlu kollarından kurtuluyorum yavaşça..

Hatalar ve pişmanlıklar..

Gözlerimi akıtana kadar ağlamak..

Kör olmak..

Ve sonra...

Görmek aslında HİÇten ibaret olduğumu..

Bir tay adımı gibi ürkek ve titrek..

Adım atmak

Kendi insan(lığ)ıma..

Günahlarıma tutunarak..